Ég er svo mikið búin að vera að njóta ilmkertanna sem við keyptum í Ikea. 3 saman, kostaði e-ð lítið og með geggjuðum nammiilmum! Eitt með kanilsnúðalykt, eitt með súkkulaðiköku og annað með karamellubúðing eða e-ð svoleiðis! Þvílíkt nammi...


Mmmmmm.....

Annars var ég þvílíkt heppin í dag! Ég er gjörsamlega í skýjunum! Við Áróra fórum í bæinn og vorum komnar fyrir utan Gyllta köttinn á slaginu 2... og VITI MENN! Var þá ekki bara akkúrat að byrja pokaútsala, sem þýðir það að við fengum hver sinn pokann og fengum að TROÐA eins og við gátum í þá! Mér tókst að kaupa eftirfarandi...

Rauða og svartköflótta skyrtu sem er þröng en samt síð.. alveg eins og ég vil hafa þær!
Hvít rússkinnsstígvél sem ná alveg yfir hné og eru frekar tryllt!
Fjólubláa hælaskó með sko meeega platform hæl
Hvíta cape frá íslenskum hönnuði
Pastelgræna ömmublússu
Hvíta ömmublússu
2 sokkabuxur, svartar
Alpahúfu
Hatt
Hvítt vesti með perlum á
3 sólgleraugu (ein f. Áróru samt )

Man ekki hvað feira.. reyni að setja myndir inn soon!

Svo fórum við í Rauða Krossinn og ég keypti mér hatt og hanska :) Frekar awesome! Ég samt rakst á geggjaða skó, dr. Martens sem voru ALVEG ónotaðir, og ég sagði Áróru að kaupa svoleiðis því þeir voru í hennar stærð. Við vorum alveg vissar um að þetta væri eftirlíking, því þeir voru alveg ónotaðir og kostuðu 2000 krónur.. svo Áróra ákvað að kaupa svoleiðis fyrir mömmu sína. Svo fer ég með skóna heim til Áróru á meðan hún skrapp í Kringluna. Um leið og mamma hennar fær þá í hendurnar verður hún himinlifandi og segir "Nei það sem stendur á miðanum er bara týpan af dr. Martens skóm, þessir eru ekta! Það stendur inní þeim, og ég finn það líka, ég hef átt milljón svona pör og þetta eru uppáhalds skórnir mínir!" 

Svo needless to say þá voru gerð GÓÐ kaup í dag!

Ást til ykkar!

Ég var að glugga í nokkrar skemmtilegar "How to" greinar á veraldarvefnum. Þar voru ýmis hollráð, flest að sjálfsögðu vitagagnslaus, en eitt þótti mér alveg standa upp úr.

How to make you enormous head look smaller var fyrirsögnin.

Fyrsta ráðið? 


Wear a hat.



Snillingur. 

Já.. þú hefur kannski aldrei séð þessi dýr áður og þú munt senniega aldrei gera það þar sem öll þessi dýr eru útdauð og flest ef ekki öll af mannavöldum. Skemmtilegt.

-Ofurhetjan

Ég get ekki lýst því hvað þessi dagur er búinn að vera hund fokkin mikið vonbrigði. Það er ekki einusinni fyndið. Ég ætla ekki að gera það því það yrði bara eitt langt og leiðinlegt blogg. Ætla bara að segja nokkrar setningar og stykkorð.

Svefnleysi. Túr. Þreyta. Leiðindi. Bið. Meiri bið. Svengd. Meiri svengd. Meiri bið. Veikindi. Grátur. Uppgjöf.

Þetta allt frá og með Leiðindum gerðist í Vesturbænum, en við uppgjöfina lét ég mömmu sækja mig og fór aftur heim, í hurðarlausa helvítið. Ótrúlegt, maður hefði haldið að eftir að vera búin að byggja einbýlishús væri nú ekki mikið mál að skella upp nokkrum hurðum. Það er ekki þægilegt að baða sig, fara á klósettið eða e-ð annað þegar það er allt opið á milli. Annars er ég komin með svo mikið ógeð af foreldrum mínum að það er ekkert grín. Ég held ég sé komin með gelgjuna, sem er fínt kannski, ég er nú orðin 20. Það hlaut að koma að því að ég yrði rebel og myndi rísa gegn yfirvaldinu.
Þau eru óþolandi í svona hurðaleysi. Mamma sérstaklega. Pabbi er aðeins skárri. Mamma getur verið svo mikil tussa stundum að það er erfitt að elska hana. Þegar ég er ein í herberginu mínu, kannski nýkomin úr baði og butt-naked að bera á mig body lotion (like the image?) þá er GREINILEGA engin hurð í herberginu mínu og hennar business að vaða inn án þess að láta mig vita eða banka eða neitt. EN þegar kemur að því að horfa á fréttirnar um miðnætti þegar svefnvana dóttir þeirra er að reyna að sofna (og að takast það) í næsta herbergi, þá mætti halda að ég sé með títaníumstyrkta-hljóðeinangraða-járnhurð á herberginu og ekkert hljóð berist þar inn. Þau horfa svo hátt á fréttirnar að fólk utan af landi er að kvarta undan hávaða.

Þess vegna er ég nú vakandi. Ég er með bólgin augu af gráti og það lekur úr þeim. Ég er sveitt af hita sem kemur með túrnum býst ég við og er að deyja úr höfuðverk. Ég er nefnilega þannig að ég fæ eiginlega bara 2 tækifæri til að sofna. Fyrra er á skikkanlegum tíma, þegar ég verð fyrst þreytt. Ef ég nýti það ekki, eða gleymi mér í að horfa á sjónvarpið eða hanga í tölvunni (eða einhverjir halda fyrir mér vöku) þá líður stundin hjá og ég get ekki sofnað neitt á næstunni. Heldur sofna ég upp undir morgunn. Það er ömurlegt. Ég held ég kunni ekki að sofna.

Ein góð frétt sem ég fékk í dag samt! Noodle station er búið að opna aftur! Ég get ekki beðið eftir að kjamsa á gómsætum núðlunum og súpa seyðið með.... mmmmm!

En jæja, ömurlegur dagur hjá ofurhetju.

Kveð að sinni,
-Ofurhetjan.

Ég fór á Avatar um daginn. Ég var mjög ánægð með myndina enda hefur James Cameron sjaldan valdið vonbrigðum. Það hlakkaði sérstaklega í mér að sjá Sigourney Weaver á skjánum. Hún hefur alltaf verið í miklum metum hjá mér og þá auðvitað sérstaklega fyrir hlutverk hennar sem Ripley í Alien myndunum. Algjör kvenskörungur og ég er nokkuð viss um að hún sé efst á lista yfir Women who kick ass.

Mér þótti áhugaverðast við Avatar að sjá muninn á þessum samfélögum, þ.e. ímynduðu draumasamfélagi James Cameron og raunveruleikans. Það var tryllt að sjá hvernig líf gæti hafa þróast út frá sömu forsendum og á Jörðinni en þó í allt aðra átt. Þarna sjáum við líf á annarri plánetu sem er svo ótrúlega tengt náttúrunni að við fáum það ekki einusinni skilið. Á meðan hugsar hvíti maðurinn aðeins um peninga, þrátt fyrir að það kosti líf innfæddra.
Það hefur verið mikið rætt um kynþáttahyggju í Avatar. David Brooks, dálkahöfundur hjá New York Times sagði eitthvað á þá leið að "myndin byggi á þeirri staðalímynd að hvítt fólk sé rökhyggjufólk og tæknilegt, en litað fólk sé andlega þenkjandi og íþróttamannslegt."

Ég er ekki viss um að ég sé sammála þeirri staðhæfingu. Mér fannst einmitt að James Cameron væri að koma með ádeilu á hvítt fólk og hvernig þeir valta yfir aðra menningarheima, sama hvað það kostar. Þetta er bara history repeating itself... í framtíðinni.

Ég veit allavega að ég er ein af þeim sem væri alveg til í að fórna þeim nútímahægindum sem ég hef í dag til að fljúga á drekum.



I'd do him.

Þó ég hef ekki bloggað mikið um tísku hingað til verð ég bara að deila með ykkur þessum skóm. Þeir eru klikkaðir. Nei í alvöru geðveikir skór.

 

Fyndin úrklippa úr myndasögu sem ég fann á netinu.



Hehehehe

Ég á tvær nýjustu færslurnar þó skrifaðar með nokkurra klukkustunda millibili. Pínu sorglegt en whatever. Ég var að enduruppgötva lag sem kom út 1999 og ég man eftir að hafa horft á það endalaust á sínum tíma í sjónvarpinu. Mig rámar eitthvað í að ég hafi líka verið dyggur popptíví aðdáandi þá, og það var áður en þeir fóru að spila sjónvarpsþætti. Ég horfði bara á vídjóin fara hring eftir hring. En hversu þroskaheft ég var í æsku skiptir ekki máli, þetta lag er geðveikt.

Vinkonur mínar hafa ákveðið að fara í sumarbústað og kærustum er boðið.
Ég hitti eina vinkonu mína í gær og var að svona að gefa í skyn að mér þætti nú skemmtilegra ef það værum bara við stelpurnar sem færum því það er nú bara um helmingur sem eru á föstu sem gerir þetta töluvert leiðinlegra fyrir hinar sem eru á lausu.
"Æhj" sagði vinkona mín og horfði á mig með mikilli samúð og tók meir að segja í höndina á mér til að vorkenna mér sem mest.

Ég á kærasta. Ég held hún hafi gleymt því. Nema hún vorkenni mér svona rosalega útaf einhverju öðru.

Nevermind.

 

Afrek gærdagins: Tókst að fara í sturtu án þess að bleyta á mér hárið.
Bömmer gærdagsins: Fatta að ég hefði betur þvegið á mér hárið.

Annars hefur lítið á daga ofurhetjunnar drifið. Ég fékk samt vægt taugaáfall áðan. Ég fékk beiðni á facebook  sem var svohljóðandi "Your friend Þórarinn wants to remember your birthday!" sem virtist ansi fáránlegt því maður fær alltaf að vita um alla sem eiga afmæli neðst til hægri á facebook. Svo ég skrollaði niður. Ekkert. "Hvað í fjáranum?" hugsaði ég og það eina sem mér datt í hug var að það væri búið að taka þennan fítus út. Ég leitaði óspart að afmælisbörnum dagsins en fann ekkert. Ég flýtti mér að skrifa stadus sem var svohljóðandi
"Eru engin afmælisbörn í dag eða er búið að taka þau út?" og nokkrum mínútum síðar hafði ég ekki fengið neitt svar svo ég skrifaði komment sjálf "Af hverju er enginn að svara mér?? Ég vil fá svör!"

Týpískt. Búið að taka þennan fokkin fítus út. Eftir að ég er búin að óska öllum Jónum og Siggum og hvaða vitleysingum sem er til hamingju með afmælið BARA til þess að fá svar í sömu mynt. Tekið út. 4 dögum fyrir afmælið mitt. "Af hverju hataru mig??" öskraði ég og steytti hnefanum í loftið.

Þá fékk ég svar. "Alfreð Óskarsson's birthday today" frá Jóa frænda. Guði sé lof.
Frekar sorglegt samt að enginn á facebookinu mínu eigi afmæli í dag (né næstu daga) og að mér sé ekki boðið á neina atburði á næstunni.

Friður.